تاریخچه سازمان
با اثبات کارآمدی این الگو در تحرک بخشیدن به اقتصاد مرزی و ایجاد اشتغال پایدار، توجه به نقاط مستعد غرب کشور که از مزیت همسایگی با بازار بزرگ عراق برخوردار بودند، افزایش یافت. در این میان، شهرستان قصرشیرین با برخورداری از مرزی طولانی با عراق، دسترسی به دو بازار متفاوت (اقلیم کردستان و دولت مرکزی عراق) و پیشینه تاریخی درخشان، به عنوان گزینهای ایدهآل برای ایجاد منطقهای آزاد در غرب ایران شناخته شد.
بر این اساس، هیئت محترم وزیران در جلسات مورخ ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ و ۲۲ آبان ۱۴۰۱، بنا به پیشنهاد شماره ۲۰۳۲/۱۰/۱۴۰۱۲ مورخ ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ دبیرخانه شورای هماهنگی مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی و ویژه اقتصادی و به استناد تبصره (۱) بند (۲) ماده واحده قانون ایجاد هفت منطقه آزاد تجاری – صنعتی و ایجاد سیزده منطقه ویژه اقتصادی (مصوب ۱۴۰۰) و همچنین بند (ب) ماده (۴) قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی جمهوری اسلامی ایران (مصوب ۱۳۷۲)، اساسنامه سازمان منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی قصرشیرین را به تصویب نهایی رساندند.
با این مصوبه تاریخی، سازمان منطقه آزاد قصرشیرین رسماً پا به عرصه وجود نهاد تا با تکیه بر چارچوب قانونی شفاف و ساختاری منسجم، هدایت سرمایهگذاران، توسعه زیرساختها و بهرهبرداری از ظرفیتهای بینظیر این خطه استراتژیک را بر عهده گیرد. از آن روز تاکنون، این سازمان به عنوان متولی اصلی تحول اقتصادی غرب ایران، گامهای بلندی در جهت جذب سرمایه، تسهیل تجارت و ایجاد اشتغال پایدار برداشته است.